حذف آموزش کارکنان در شرایط جنگ، از خود جنگ مخرب تر است

تشخیص خبر: مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی با هشدار نسبت به پیامدهای حذف بودجه‌های توسعه‌ای در دوران بحران، تأکید کرد که حذف آموزش کارکنان در شرایط جنگ اقتصادی، آثاری مخرب‌تر از خودِ جنگ بر پیکره بنگاه‌ها بر جای می‌گذارد.

به گزارش تشخیص خبر به نقل از روابط عمومی سازمان مدیریت صنعتی؛ قاسم خرمی در بیست و یکمین کنفرانس منابع انسانی، با اشاره به شرایط تاریخی و اقتصادی کشور اظهار کرد: ما امروز در نقطه‌ای تعیین‌کننده از تاریخ ایستاده‌ایم؛ طوفان جنگ گذشته، اما تندباد تحریم و محاصره زندگی ما را در برگرفته است؛ چراکه یک دوره از جنگ نظامی تمام شد، اما بنگاه‌های ما هنوز در جنگ‌اند؛ جنگی بی‌صدا با تحریم، با تورم، با فرسودگی تجهیزات، با بازارهای بسته و مهم‌تر از همه، با خستگی انسان‌هایی که این همه را تحمل کرده‌اند.

وی ادامه داد: در دوران جنگ، آنچه اول از دست می‌رود، سرمایه مالی است و پس از آن تجهیزات؛ اما آنچه می‌ماند، اگر درست نگه داشته باشیم «نیروی انسانی» است؛ سرمایه‌ای که تحریم و بمباران کمر او را خم می‌کند، اما نمی‌شکند و تجربه جنگ تحمیلی به ما آموخت و این شرایط یک‌بار دیگر نمایانش کرد که بنگاه‌های زنده، نه لزوما آن‌هایی هستند که سرمایه مالی بیشتری دارند، بلکه آن‌هایی هستند که از انسان‌های متعهدتر، ماهرتر و باورمندتری بهره‌مندند. بنابرین؛ منابع انسانی، ستون تاب‌آوری سازمانی است.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی گفت: صادقانه بگوییم ما در این سال‌ها هزینه‌های سنگینی پرداخته‌ایم و بسیاری از بهترین نیروهایمان تن به مهاجرت دادند؛ برخی به خارج از کشور مهاجرت و بسیاری هم بنگاه و صنعت را خواسته یا ناخواسته ترک کردند و برای گذر عمر و امرار معاش در بخش‌های نامربوط و گاه مشاغل کاذب مشغول هستند و از سوی دیگر، شکاف نسلی در بنگاه‌ها عمیق‌تر شده و دانشی که در حافظه سازمان و ذهن متخصصانش بوده، با هجرت، خروج و شکاف نسلی رو به افول گذاشته است.

خرمی خاطرنشان کرد: همزمان، کسانی که مانده‌اند تحت فشار مضاعف کار می‌کنند؛ با دستمزدهایی که زیر کولاک تورم محو می‌شوند، با ابزارها و تجهیزاتی که مدت‌هاست نیازمند روزآمدی هستند و با چشم‌اندازی نامطمئن از آینده سر می‌کنند و همان دشواری‌هایی که بنگاه با آن‌ها دست‌به‌گریبان است، به نیروی انسانی منتقل می‌شود

و فشارهای عمومی جامعه نیز بر آن افزوده می‌شود و در این شرایط، تاب‌آوری بنگاه و تاب‌آوری نیروی انسانی، مقولاتی گره‌خورده به هم هستند.

وی با تاکید بر اینکه تاب‌آوری به معنای مقاومت منفعل نیست، تصریح کرد: تاب‌آوری یعنی توانایی جذب ضربه، بازسازی خود و بیرون آمدنِ قوی‌تر از آنچه بوده‌ایم و در حوزه منابع انسانی، این تاب‌آوری دارای سه لایه است. لایه نخست انسان‌ها هستند؛ کارکنانی که روحیه‌شان آسیب‌دیده، امنیتشان متزلزل شده و اطمینانشان به آینده شغلی و اقتصادی کم شده است، نه می‌توانند نوآوری کنند و نه مسئولیت بپذیرند و وظیفه ما در دوران بحران، پیش از هر چیز، ترمیم این اعتماد با شفافیت، عدالت و دیده شدن کوشش‌های آنان است.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی در تشریح لایه دوم گفت: دانش لایه بعدی است؛ آنچه در ذهن کارکنان مجرب است، دارایی استراتژیک بنگاه است. مستندسازی، انتقال دانش و ایجاد سیستم‌های حافظه سازمانی در شرایط پساجنگ یک کالای تجملاتی نیست، بلکه یک ضرورت برای بقا و پیشرفت است.

خرمی با اشاره به توسعه به عنوان لایه سوم تاب آوری تصریح کرد: می‌دانم که در شرایط تنگنای اقتصادی، آموزش اولین بودجه‌ای است که حذف می‌شود، اما این یک اشتباه محاسباتی است. بنگاهی که در شرایط بحران، سرمایه‌گذاری در توسعه انسان را متوقف می‌کند، فردا با فقر کیفی روبرو خواهد شد؛ حتی اگر امروز مقدار بیشتری نقدینگی پس‌انداز کند.

وی اظهار کرد: تحریم‌های بین‌المللی، در کنار همه فشارهای مادی، یک فشار نرم اما مخرب‌تر هم ایجاد کرده است و آن تیرگی افق آینده است. وقتی کارمند نمی‌داند فردا جایی در بنگاه دارد یا خیر و آیا اصلا بنگاه بدین‌شکل ادامه فعالیت می‌دهد یا خیر؛ وقتی مدیر نمی‌تواند برنامه یک‌ساله بدهد و ارزش پول ملی در مدت کوتاهی آب می‌شود، به لحاظ روانی همه‌چیز در وضعیت تعلیق قرار می‌گیرد که این فضا مخرب انگیزه نیروی انسانی است.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی ادامه داد: مدیریت منابع انسانی در این شرایط، یعنی ایجاد معنا در شرایط عدم قطعیت. یعنی تشریح روشن و مستدل این‌که ما نمی‌دانیم فردا چه می‌شود، اما می‌دانیم چرا اینجاییم و به کجا می‌خواهیم برویم و این روایت و چارچوب معنایی، نقش رهبری ارشد سازمان است.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی با تبیین سه اولویت اصلی در شرایط فعلی گفت: نخستین مرحله شناسایی و نگهداشت، استعدادهای کلیدی است؛ چراکه بنگاه چند نفر کلیدی دارد که اگر بروند، یک دهه دانش با آن‌ها می‌رود و باید این افراد را شناسایی، از آن‌ها قدردانی و سازوکار انتقال دانش آن‌ها را بسازیم.

خرمی ادامه داد: اولویت دوم «بازسازی رابطه رهبری با کارمند» است. در بحران، بسیاری از قراردادهای نانوشته اجتماعی در سازمان‌ها یا اصول نهادی شکسته شد و این قراردادها را باید با گفت‌وگو، نه با بخشنامه از نو بنویسیم.

وی در تشریح اولویت سوم تصریح کرد: سومین مولفه «سرمایه‌گذاری در سلامت روان سازمانی» است و این مسئله دیگر موضوعی رفاهی نیست؛ بلکه موضوع بهره‌وری است. نیروی خسته، ترسیده و بی‌اعتماد، هر قدر هم که مهارت فنی داشته باشد، یک نیروی بهره‌ور نیست.

مدیرعامل سازمان مدیریت صنعتی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به ثبت یک رکورد در تاب‌آوری ملی خاطرنشان کرد: در ورای بنگاه‌ها، اما به کمک همین مدیران، کارکنان، بنگاه‌ها و البته نیروهای نظامی غیرتمندمان، ما یک تاب‌آوری ملی را تجربه کردیم و یک رکورد جهانی را به ثبت رساندیم چراکه ما ملتی هستیم که بارها از خاکستر برخاسته‌ایم و این بار هم برخواهیم خاست. اما این بار باید هوشمندانه‌تر برخیزیم. باید بدانیم که سرمایه اصلی بازسازی، نه ماشین‌آلات است و نه پول و ارز؛ بلکه انسان‌هایی است که هنوز اینجا ایستاده‌اند. منابع انسانی قوی، بنیاد صنعت مقاوم است و صنعت مقاوم، ستون اقتصاد ملی محسوب می‌شود.

گفتنی است؛ خرمی سخنان خود را با قرائت این ابیات به پایان رساند:

دوباره می‌سازمت وطن! / اگر چه با خشت جان خویش

ستون به سقف تو می‌زنم، / اگر چه با استخوان خویش

اگر چه پیرم ولی هنوز، / مجال تعلیم اگر بُوَد

جوانی آغاز می‌کنم / کنار نوباوگان خویش